1883’ten itibaren Il Giornale dei bambini’nin yayın yönetmenliğini üstlenen yazar Pinokyo adlı eserinde bu sıralarda yazmaya başlamıştır. Ama bu arada bir başka dergide Pinokyo’yu bölüm bölüm yayımlamaya başlar. Pinokyo’nun kazanacağı ün hem kendisinin adını hem de diğer eserlerini gölgede bırakacaktır.
Eser ilginç konusu, eğitici yanı, özellikle yalan söyleyince burnunun uzaması motifi ile çok dikkat çekmiştir. Pinokyo bu özellikleri ile Dünya Edebiyatının en ünlü çocuk romanlarından ve karakterlerinden birine dönüşür. Hemen her dile çevrilmiş, binlerce kere, basılmış, dünyanın her yerinde çocuklara tavsiye edilen ve çocuklara okutulan başlıca çocuk klasiklerinden biri olmuş, iki asırdır, dünyanın en önemli çocuk klasiklerinden biri olarak kalmayı başarmıştır.[1]
Eser kazandığı haklı ünü sayesinde çizgi filmler, filmler, animasyonlar, çizgi romanlar, tiyatrolar, ve çok farklı uyarlamaların ortaya çıkmasına da vesile olmuştur. Bu eser, Walt Disney’in Pinokyo’yu film kahramanı yapmasıyla (1939) daha da artmış, dünyanın her yerinde tanınan bir eser haline gelmiştir.
KONU VE KISA ÖZET
Yaşlı oyuncakçı Geppetto, akrobat taklalar atan tahtadan bir kukla yapmak istemiş, ortaya gerçek çocuklar gibi hareket eden haşarı bir kukla çıkmıştır. Bu yaramaz tahta kukla Pinokyo başını türlü çeşit “belalara” sokmaya başlar. Gepetto’nun yuvasından ayrılıp dünyayı keşfetmek üzere maceralı bir yolculuğa çıkar. Bu yolculuk sonunda Pinokyo mavi peri tarafından gerçek bir çocuğa dönüştürülür. En sonunda iyiyi kötüyü, doğruyu yanlışı, yalan ile doğruyu ayırt etmeyi öğrenerek normal insanlar gibi olmaya başlar.
ANAFİKRİ
Büyüklerimizin nasihatlarını dinlemeli başımıza felaketler gelmeden pek çok şeyi onlardan öğrenmeliyiz. İyi bir insan olabilmek için saygılı, çalışkan, tok gözlü ve söz dinleyen biri olmalıyız.
KARAKTERLERİ
ÖZETİ
Pinokyo, Marangoz Gepettonun yaptığı bir kukladır.Pinokyo Gepettoyu babası zannetmektedir. Bir gün Pinokyo bu sevgi dolu yuvasından ayrılıp, bir yolcuğa çıkar. Akşam oluca bir yer bulup içeri girer. Orada cırcır böceğine rastlar. Cırcır böceği “başı boş gezme yoksa mahvolursun” der ama Pinokyo onu dinlemez. “Buradalarda durmazsam beni okula gönderirler en sediğim şey başı boş gezmek , yemek içmek , eğlenmek der. Böcek “ Böylelerinin sonu ya pis sokaklar ya da hapishane.” der
Pinokyo sinirlenip cırcır böceğini öldürür. Aç kalıp eve gitmiş ateşin başında uyuya kalmış ayaklarını yakmıştır. Babası Gepetto ayaklarını tekrar yapması için Pinokyo’dan birdaha evden kaçmayacağına dair söz alır.. Pinokya okula giderken bir kukla gösterisi görür. Okul yerine son parasını da oraya vererek gösteriye gider. Kuklacı başı ona acır ve altın verir. Pinokya altını babsına götürüken kurnaz tilki ve kör kedi ile karşılaşır. Onlar da Pinokyo’ya beş altını beş bin altın yapacak bir yol bildiklerini söylerler.
Tilki ve kedi üzerine atlarlar ama pinokyo onlardan kurtulmayı başarır. Ormanda bir peri onu görür VE ona yardım eder. Ellerini çözüp yemek verir . Peri ona parası olup olmadığını sorar. Pinokyo’da yalan söyuleyerek parası olmadığın söyler. Ancak tilki ve kedi yine onu yakalar ve altınlarını çalarlar.
Pinokya , ağlaya ağlaya köye varıp, savcıya şikayet eder. Fakat “Enayiler Diyari’nm kanunları gereğince onu hapse atarlar. Üç ay sonra çıkar. Pinokya geceyi geçirmek için bir kümese gerer kümesin sahibi onu tavuk hırsızı zannederek bağlar. Birkaç fare gelip İplerini kemİrir ve ve Pinokyo kurtulur ve ormana gider.
Orman Perısi’nin evine geldiğinde kocaman beyaz bir kaya görüp ağlamaya başladı.Orman Perisi hiç söz dinlemediği için başına hep belalar geldiğini, hiç olmazsa bundan sonra söz dinlemesi gerektiğini söyler. Orman Perisi Pinokyo’nun annesi olur ve onu okula yazdırır.
Pinokyo, akıllı bir öğrenci olunca peri Pinokyo’ya artık insan olacağı müjdeler. Pinokyo arkadaşlarını davet edecekken bir arkadaşının kandırması ile oyuncaklar ülkesine gider. “Oyuncaklar Ülkesi”nde tembel tembel gezen Pinokyo, bir gün kulaklarının uzadığım gördü. Utancından, kimseye görünmeden ortadan kaybolup ormana geri gelir.
Ormanda karşılaştığı bir sincap, Pinokyo’nun “Eşek hastalığı”na yakalandığını anlatır. Bu hastalığın “Oyuna dalıp, haylazlık eden ve verdiği sözü tutmayan çocukların başına gelir.” der. Pinokyo, çok pişman olur. Onu ormanda onu gören bir çoban onu eşek sıpaların arasına koyar. Oradan bir sirke girer ancak sirkte ayağını kırmıştır. Onu sirkten atarlar. Bir davulcu onun derisini yüzüp davul yapar. Pinokyo’yu da denize atar. Pinokyo denizden yüzerek kurtulur. Ormanda tilkiyi ve kediyi görür ama bu defa onlara inanmaz. Sonra cırcır böceğinin evine gider. Cırcır böceği onu eve kabul eder ve nasihatlar verir. Pinokya artık akıllanmış, çalışkan ve uslu bir çocuk olmuştur.
Birgün orman perisinin çok hasta olduğunu öğrenir ve çalışarak kazndığı tüm parayı o periye yollar. Rüyasında orman perisinin ona “aferin” dediğini duyar. Sabahleyin kalktığında artık insan olmuştur ve ceplerinde altınlar vardır. Sevinçle babasının yanına gider Babası da ona:
“Yaramaz çocukların yerini uslu çocuklar aldıkça her şey güzelleşir, bütün olumsuzluklar da ortadan kalkar.” der.
Carlo Collodi Hakkında Bilgi
Carlo Lorenzini (d. 24 Kasım 1826, Floransa – ö. 26 Ekim 1890, Floransa) İtalyan gazeteci ve yazarıdır. Pinokyo romanının yazarı olarak ve genellikle Collodi takma adıyla bilinir.[2]
Carlo Lorenzini, yoksul bir ailenin çocuğu olarak Floransa’da dünyaya geldi. Gençliğinde ilahiyat okulunda okudu, ama Avusturya’ya karşı sürdürülen mücadelede Risorgimento (Yeniden Yükseliş) hareketini desteklemek için gazeteciliğe başladı. Ünlü takma adı Collodi, annesinin doğduğu yerin adıdır. Başlangıçta bu adı 1848’de kendi kurduğu mizah dergisi Il Lampione’deki (Sokak Lambası) yazılarını imzalamak için kullanmıştı. Dergi kurulduktan birkaç ay sonra sansür dairesi tarafından kapatıldı; ama Collodi yılmayarak 1853’de La Scaramuccia (Didişme) adlı yeni bir dergi kurdu. 1859’a kadar gazeteciliği sürdürdü, sonra Giuseppe Garibaldi’nin özgürlük mücadelesi veren kuvvetlerine katıldı. 1861′de İtalya Krallığı kurulunca, gazeteciliği ve silahlı eylemleri bırakarak şehri Floransa’ya geri döndü ve resmi görevler üstlendi: Önce sansür dairesinde çalıştı (onun gibi sansürden olumsuz etkilenmiş birisi için ilginç bir seçimdi bu), sonra valilikte görev aldı. Edebiyat çalışmalarına hiç ara vermemiş olmasına karşın, 1875’e kadar dikkat çekici bir başarı sağlayamadı. 1875’de, Floransalı bir yayınevi için Perrault’nun masallarını İtalyancaya çevirdi. Bu çeviri çalışması, çocuk edebiyatının büyülü dünyasını daha yakından tanımasını sağladı ve onu derinden etkiledi. Perrault çevirileriyle başlayan çalışmalarının doruk noktasını Pinocchio (Pinokyo) oluşturacaktı.
Yapıtlarından Giannettino 1876′da, Minuzzolo 1878′de yayımlandı. Pinocchio’nun (Pinokyo 1944, 1991) ilk bölümleri 1880′de Giornale dei bambini adlı çocuk dergisinde çıktı ve çok beğenildi.[3]
0
1
Yorum Yapmak için Kayıt Olun veya Giriş Yapın