Osmanlıca yazılışı: Revan  : روان

 

Revan sözcüğü Farsça kökenlidir.  Sözlüklerdeki anlamları: Giden, akan, akıcı, tez, çabuk giden, süratli,  Yolcu,  yürüyen, yola koyulan, Derhal. Noksansız aralıksız.  Ruh, can. Nefs-i nânâtık manalarındadır.

 

 Çok anlamlı bir sözcük olan revan sözcüğü edebiyatta çok çeşitli anlamları ile de karşımıza çıkar. Yola koyulmak, yola çıkmak, sefere, çıkma, su gibi akıp gitmek bunlardan bazılarıdır.

 

Revan olmak, : Yola çıkmak, yürümeye başlamak, yolculuğa devam etmek

Revane: Yürüyücü, yürüyen

Revan bahş: can verici

Âb-ı revân: akarsu.

Taht-ı revân: tahtırevan.  

Revân-ı pâk: temiz ruh.

Ruh-u revan: ruhun zuhuru, ruhun ferahlığı, ruhun akışı

Serv-i revan: Servi gibi sallanan, servi boylu

 

Revan sözcüğü yürümek, yol, gitmek, yola çıkmak anlamları ile daha sık kullanılmıştır.

Servün ki, revan oladı, revana vereler mi?

Le'lüni bu dünyâ tolu cana vereler mi?       Kadı Burhaneddin 

 

Gezmek hevesi ile hane hane

Ol pir ile oldular revane    Fuzuli

 

Safda ab-ı revan gibi ol denlü nazmın

Ki yazarken kalemim çabük ü zibende – hıram   Nefi

 

Gel bağa temaşa edegör âb-ı revânı

Seyreyle nedir sürat ömr-i güzerân   Baki

Revân sözcüğü çoğu kez karşımıza, can, ruh manaları ile de çıkar. Bu anlamda kullanıldığında canın bedeni terk etmesi anlamlarındadır.

 

Terk itdi ben zaifi vü gitdi revan gibi

Gelmek müyesser olmadı bir dahi cân gibi   Baki

 

Murg-ı revanı gönüllere erdi hümâ gibi

Kaldı hâziz-i hâkde bir iki üstühân       Bakî

 

Geçme ey rûh-ı revân ömr-i şitâbanım gibi    Nedim

 

Gönlüm yine meyl eyledi bir rûh-ı revane

Canım dahi anunla bile oldu revane    Ahmet Paşa

Revan kelimesi tez çabuk, süratli manasında da kullanılmıştır.

 

Geldi bir akkuş kanadıyla revân

Arkamı sıvadı kuvvetle hemân  Süleyman Çelebi

 

Bağ-ı senâ vü gülşen-i medhinde murg-ı dil

Bu nazm- ı rûh – bahşı okur su gibi revân     Baki

Revan sözcüğü Revân-bahş anlamında kullanıldığında can verici manasına gelir.

 

Bir dem gelir ki lutf-ı revân – bahş-ı Âsaf’ı

Dilde hezâr mülde-i emn-ü eman verür     Nedim