Revan Nedir Revan Şiir Revan ifade

Osmanlıca yazılışı: Revan  : روان

Revan sözcüğü Farsça kökenlidir.  Sözlüklerdeki anlamları: Giden, akan, akıcı, tez, çabuk giden, süratli,  Yolcu,  yürüyen, yola koyulan, Derhal. Noksansız aralıksız.  Ruh, can. Nefs-i nâtıka. Manalarındadır.

 Çok anlamlı bir sözcük olan revan sözcüğü edebiyatta çok çeşitli anlamları ile de karşımıza çıkar. Yola koyulmak, yola çıkmak, sefere, çıkma, su gibi akıp gitmek bunlardan bazılarıdır.

Revan olmak, : Yola çıkmak, yürümeye başlamak, yolculuğa devam etmek

Revane: Yürüyücü, yürüyen

Revan bahş: can verici

Âb-ı revân: akarsu.

Taht-ı revân: tahtırevan.  

Revân-ı pâk: temiz ruh.

Ruh-u revan: ruhun zuhuru, ruhun ferahlığı, ruhun akışı

Serv-i revan: Servi gibi sallanan, servi boylu

Revan sözcüğü edebiyatta “ su gibi akıp giden sözler anlamlarında da kullanılır.  Selaseti dolayısı ile ahenkli olan, ahenk ve melodik yapısı hoşa giden şiirler için de revan denmiş bu tip sözlere ve şiirlere “revan bir şiir”,” revan bir ifade” tabirleri kullanılmıştır.

Perişan halin oldum sormadın hal-i perişanım

Gamından derde düştüm kılmadın tedbir-i dermanım

Ne dersin rüzgârım böyle mi geçsin güzel hanım

Gözüm cânım efendim sevdiğim devletli sultanım.  Fuzuli

Ta’dil elem etmedin ey şi’iri revanım

Sen dur yürüsün eşk-i demâdem – cereyanım Muallim Naci