Yağmuru bulutlara, seni geceye sardım
Deniz damlacıkları yakamoz olur uzar
Sabaha beş var aşkım, uyan güzel uykudan
Titriyordun elimde, seni sarana kadar
Bakışın vurgun olur sancısı gül yanaklım
Kara bir azap gibi yüklendi duygularım
Kızılca kıyameti üflerken neydi suçum
Seni sevmenin sonu yangındır beni sarar
Yıldızları saklama korkarlar karanlıktan
Buz dağından erimez salkım koparan güruh
Şavkın aleme yansır mehtap sızana kadar
Güneşten içimize bir yıldız kayar gökten
Söndürür ziyamızı sen de ben yanım kalır
Rahmet okur melekler durur selama kadar
Sürgünümdür ölümüm, buzdan kalma bir ayaz
Saçlarımda yoğrulmuş bir ömür bizi yakar
Beni hayalsizliğin hasreti her an yıkar
Ey sonsuzluk diyarın güzel ve şuh kadını
Uzar yüzüne yansır bahar rengi çiçekler
Kurumuş gökyüzüne gülüşün hayat taşır
Kör kütük sarhoşlardır ıssız yerlerde sızar
Sana uyanmanınsa harseti beni yakar
Korkular saklanıyor çölde bir vaha sanki
Serabı şaraba kat hazanımısı aklınla
Başlıyorken inceden tarif edilmez sızı
Gün batımında iner baharımsı gül beyaz
Kara geceden doğan, aydınlık alır bizi
Seni severken yansır hilal vurur gönlüme
Yüzün teninin rengi şehveti beni sarar
Gök yüzünden yağmuru bulut alana kadar
Nehirler taşıyordu kaygan zaminde rüzgar
Ölüyorken kabrimde günah defteri sorar
Gönlümü yerinden al, kırma dökecek kadar
Bana bu eziyetin mahşere taşır bizi
Azraildir ruhumu benden alana kadar
Bu şehir güzel ise sana meskendir diye
Bir selvi revan gördüm kapında kul olmuşum
Her kaldırım hatıra kalır gönülde izi
Hükmümün geçmediği diyar-ı gurbetteyiz
Isıtıyor içimi, sıcak nefesin sarar
Beynimin dip yerinde saplantı duruşları
Korkusuz zamanlarda vurur zihnimi yorar
Kalbimi delen yârın o bakış vuruşları
Ona olan hislerim fettanca hesap sorar
