SABRIM KOR ATEŞLERDE
Sabrım kor ateşlerde, üzeri küldür şimdi,
Dikeni sahiplenen hamiyet güldür şimdi.
İçimde depreşirken kırılgan menevişler,
Kanatsız kuşlar gibi kalan gönüldür şimdi.
Karanlığın üstüne doğan yıldız kümesi,
Kardelen mevsiminde açan sümbüldür şimdi.
Sonsuzluk tutkusunun mücella bakışında,
Yolunu gözlediğim ufukta tüldür şimdi.
Ezel ebed yolunda yolculuk kavi olur,
Arzu ümit arası bir ahenkle yürürüm,
İçimdeki hislerle coşan bülbüldür şimdi.
Hasretle kavrulmadan aşkta dirilmek hayal,
Verilen sözden dönmek yüreğe züldür şimdi.
Özlemlerin dalını tebessümle budarken,
Yeşerttiğim umudum beyaz kâküldür şimdi.
Bir damla su bin aha damlayıp şifa olur,
Tükenmeyen hazine, sevda, ödüldür şimdi.
Günbeyli bu müjdeyle ağarırken ufuklar,
Bir teşehhüt miktarı, nefes virgüldür şimdi.
Verilen sözden dönmek yüreğe züldür şimdi…
Mahmut TOPBAŞLI
