İklimin tutarsızlığına yenik düştüm, hafız.
Töre ikilemlerinde aşka biat bir sözcük
Yanlış ve kuralsız kaidelerde bilinmeze dair iken meczup
Yüreğimde,
Tasalar horladı işte.
Gecenin küfüne devrettim acıları
Bir de açılmayan kapıları tekmeledim düş gücümle.
Asası idi kalemim sevginin
Aşiyan yollarında tüttürdüğüm türkülerim
Yalın ayak geldiğim dünyada sırtımda kocaman küfe
Bir gülücüktü madem bahşedilen
İçine düştüğüm artı parantezde sürüklenen ne ise.
Dikiş tutmayan yorganım
Düşlerimi teslim ettiğim fermanım
Yazılmadık ne mi kaldı, hafız?
Madem öyle:
Tek söz etmem onca buz dağına
Yine de inanma sen inanma
Eritebildiğim kadar buzla üşüyen yüreklere
Hediyemdir bir tebessüm
Asılı kaldığım göğe de zimmetli düşlerim
Bir kanadım bir kandım
Yanlışım yoktu üstelik ne zamanki yazmadım ve yandım.
Muteber bir nota diliyorum evrenden:
Varsın olsun sekizinci ve heyecanlı bir haykırış.
Bir de harf diliyorum, hafız elbet senden
Yazdıklarım ne ki
Dikiş tutmadığım şu mağlubiyette.
Kanamalı bir mevsim
Tufanı ömrün keşke sona erse tek şiirde
Tuzağa düşmekle vurdum da gözünden iblisi
Sağımda Besmele
Solum hepten yanık ve acılı
Önümde kıblem
Arkamda dağım aşkla ve inançla andığım.