VAHYİN ELİFBASI
 
Batı’nın yarasını deşiyor minareler
Vahyin elifbasında, derdimize çareler
 
YATANLAR
 
Kanla sulanan toprak; haysiyettir, vatandır
Aslında gizli düşman, çalışmayıp yatandır
 
KİMSESİZLER KİMSESİ
 
Kimsesizler kimsesi, gönül sensiz virandır!...
Kalp göğünün güneşi, rehberimiz Kur’an’dır
 
KISKANÇ
 
Yaralanır yüreğim, rüzgâr değse saçına
Ağustosta çığ düşer, gönlümün yamacına
 
UFUKTA
 
Gidenler döner diye, ufukta kaldı gözüm
Düşüme girmen için uykuya daldı gözüm
 
VİCDAN SAĞIRLIĞI
 
Nice gözü kör eyler vicdanın sağırlığı
Omuzları çökertir gölgenin ağırlığı
 
TAKVA MERTEBESİ
 
Azılı nefis putu tevazuyla yıkılır
Takva mertebesine ancak böyle çıkılır
 
ÖLDÜĞÜMDE ANLADIĞIM
 
Öldüğümde anladım, ölüler ağlamazmış
Toprak dolan gözleri sel olup çağlamazmış
 
SUSANLARI DUYDUM
 
Yalnız Hakk'a uyana tabi oldum, uydum ben
Konuşandan daha çok, susanları duydum ben
 
M. NİHAT MALKOÇ