Ümidim neşemdi gözlerin bana her dem
Kaybettim seni ben kayboldu işte neşem
Tenha sokaklar gibi tenhalarda kaldık
Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem
 
Düşünürüm seni kaldığım tenhalarda
Severken görmedin beni sen yakınlarında
Seninleydim her dem ben gezdiğin sokaklarda
Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem
 
Duruyorum şimdi sensiz ve sessiz bir köşede
Kalmadı artık ne bende hayatımda bir neşede
Ararım bulamam artık yok oldu artık gülüşünde
Oturur dururdun kalbimde aitti sana her köşem
 
Bir deniz gibi durgun sakindi seninle bu ömrüm
Yaktın bu gönlümü bitirdin kalmadı artık külüm
Ben seni severken sevinçle derdim canım gülüm
Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem
 
Olmuyor sabahım karanlık bana her şafak
Bak gör her yer karanlık ben gibi değil apak
Hasret ilinde uçuruma düşüyorum ufak ufak
Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem
 
Severken sevginden ben çok emindim
Beni candan seviyorsun diye çok sevindim
Terk edip gittin ya işte şimdi beni bitirdin
Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem
 
Bana selama durdu şimdi neden makberler
Açık değil bana gönlünde kapalı pencereler
Akar iken kurudu gönlümdeki akan dereler
Oturur dururdun kalbimde aitti sana her köşem
 
Gözlerinde neydi bu sürgün olmama sebep
Güzel değil miydi söyle bende olan meşrep
Ben miydim gizlice gelip sokan sinsi o akrep
Oturur dururdun kalbimde aitti sana her köşem
 
Mehmet Aluç /Kul Mehmet