Yaz gününde beklemezsin başına yağar ya kar
Beni terk ederek nerelere gittin sen ey yâr
Güllerimi yolmuş dikenlerini bırakmışsın
Dikenleri gönlüme batırdın da gittin sen yâr
Sana ben mi dedim yaz gününde başıma yağdır kar
Sevda yolunda insan sevdiğini yolunda mı atar
Bir gülümse dedim ey yâr insan sevdiğini mi satar
Bal şerbet dilin içine insan böylesine acı mı katar
Kaybettim yolumu beni bulsana gözlerim ağlar
Sana ben demedim beni bırak sen git ey yâr
Sen beni böyle sevenini acımasızca vurursan
Beni sevmeyen nasıl vurur böyle uzak durursan
Gönül dalımı terk ederek başka dallara konarsan
Kurur gönül dalım beni bırakır başkasına varırsan
Vefasız olmanı terk etmeni beni sana söyledim ey yâr
Çula çaputa değer verenlerin nasıl olur halleri
İnsanı böyle yıkar mı aniden sevdiğinin dilleri
Bizi yıkılmış gören sevinmez mi sevmeyen birileri
Bir bilemezsin yâr seninle kaybettik biz neleri
Bana biraz gülmeni sana söyledim gülmedin yâr
Bunca ağıt yaktım ne çare oldu bilmem kim ki
Bir daha böylesine ben candan sevmem ki
Bir sevdiğim olursa candan sevenim var demem ki
Gülüşüyle canıma can katmazsa ona yârim deme ki
Gel seninle sabır edelim dedim ayrılalım demedim ki yâr
Gülveren’im hayal kurdum hepsi boşa çıktı
O yâr beni terk etti karanlık odaya tıktı
Sanki beni bir nefeslik sevdi geldi böyle yıktı
Sonra arkasına bakmadan gitti böylesine yaktı
Ben mi dedim sevmeyen ol ey vefasız yâr
Mehmet Aluç-Gülveren
Yorumlar 0
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!