Sen Gelme Desende Ben Geleceğim
 
Sen gelme desende ben geleceğim
Ve geleceğim seni seveceğim
O güzel gönlünde esen bahar mevsimlerinde
Karşında oturarak gülüşlerinin şehrinde
Bir ev kuracağım senin için
Yazları gülüşünle yaşayacağım
Sen saklansan ortaya çıkmasan da
Ben seni fıkralarımla
Sevmediğin hırçın sözlerle ortaya çıkaracağım
Fıkralarımla çıkarsan gülüşlerine doyasıya doyacağım
Hırçın sözlerimle eğik suratınla çıkınca
Seni bir daha üzmeyeceğimi söyleyeceğim
Belki dilin sözlerinle git diyecek
Ben gitmeyeceğim
Seni seninle baş başına bırakmayacağım
Gireceğim gönlünün kuytu bir köşesine
Sesin olacağım ağlamaya başlarken güldüren
Hüzünlenirken neşelendiren
Ayağın taşa takılıp düşerken
Elinden tutan olacağım
Elinden tutamazsam da gönlün kuytu köşesinde
Ben senin yerine düşeceğim
Sen benim üstüme düş bir yerin yaralanmasın diyerekten
İşte o zaman beni gönlün kuytu köşesinde
Usulca yanağıma bir buse kondurarak çıkaracaksın
Ve seni ne kadar çok sevdiğimi anlayacaksın
Sevmek anlamaktır
Anlamak sevmektir
Sevmek varmaktır
Varmak var olmak için sevmektir
Köşelerde ağlayanın yanına varmaktır
Gözyaşlarını silmektir
Mevla bu gönlü bize bir hazine diyerekten verdi
Açıp sandığın kapağını görmek vermek gerek
Sevmek demek gönül demek
Gönül demek varmak demek
Varmak farkına varmak
Yaşadığını anlamaktır
Bunu bilmeyen yaşamıyor demek
Gülmüyor
Bilmiyor
Görmüyor hissetmiyor demek
Anlamsız 
Değersiz demek
Sevmek dinlemek
Dinlemek güldürmek
Güldürmek gülenle gülmek demek
Bir gönlüne girdim şair oldum şiir yazdım
Bir gözlerine baktım seni şiir gibi yazdım
Zaten şiir aşk demek
Gülümseme demek
Gülmeyeni güldürmek
Açılmayan gönül kapılarını açan kilit demek
Sen benim şiirimsin
Ben şairinim
Yanaklarıma buseler kondurarak beni sevindirenimsin
Sen şiir gözlüm
Şiir sözlüm
Şiir gönlüm
Şiirlerimde hecem mısramsın
Şiir gözlüm
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren