Sen gidersen a gülüm, uykusuz büyür dağlar
Gecenin rengi solar yetim yıldızlar ağlar
Feryadımı kim duyar kimler karalar bağlar
Dağlar uykusuz büyür sen gidersen a gülüm.
Sen gidersen a gülüm gecenin rengi solar
Ay saklar kendisini bulutlar hüzün dolar
Yıldırımlar höykürür yağmur toprağı sular
Solar gecenin rengi sen gidersen a gülüm.
Sen gidersen a gülüm feryadımı kim duyar
Kim tutar ellerimi hatırımı kim sayar
Sela’mı verecek kim bedenimi kim yuyar
Kim duyar feryadımı sen gidersen a gülüm.
Sen gidersen a gülüm ay saklar kendisini
Yakamozlar çıkarır sulardan öfkesini
Gün batarken cüceler seyreder gölgesini
Saklar kendisini ay sen gidersen a gülüm.
Sen gidersen a gülüm yıldırımlar höykürür
Kuytuya sinmiş itler geceler boyu ürür
Gözlerim dalar gider haylaz rüyalar görür
Höykürür yıldırımlar sen gidersen a gülüm.
Sen gidersen a gülüm kim tutar ellerimi
Bağımı kimler bozar kim derer güllerimi
Kefen diye tenime sarın emellerimi
Ellerimi kim tutar sen gidersen a gülüm.
Sen gidersen a gülüm selamı kim verecek
Bedenim soğumadan hangi dostum yerecek
Mezarımın üstünde hangi ot göverecek
Kim verecek selamı sen gidersen a gülüm.
Sen gidersen a gülüm yazlarım kışa döner
Öksüz çocuklar gibi ıslak bakışa döner
Hafızamı silerler Mevali başa döner
Kışa döner yazlarım sen gidersen a gülüm.
Sen gidersen a gülüm, uykusuz büyür dağlar.
Çanakkale 18.03.2014