Sen Hep Kabulümsün

Ağlarsın zannım birgün pişman olup kendine
Sararıp yaprak gibi, düşersen yere gülüm...
Aşka tutsak olursan, kapıl kendi dengine;
Kıymet bilmeyen ile,    yaşamak bilki zulüm...

Ruhunda yasaklanmış kanat çırpan sevginde
Çâre bulmak da zordur, rastlamazsan dengine
Canhıraş sevdâların çilekeş âhenginde;
Alın yazındır elbet, kaçamadığın ölüm...

Verme kıymet kimseye, kıymetin bilmiyorsa!
Dökme gözyaşı sakın, gözyaşın silmiyorsa!
Değmez sevmeğe eğer,   sevmeğe değmiyorsa!..
Dön evine gel gülüm, herşeyinle kabûlüm...

Güler TURAN (babidim)
(İnsan manzaralarından)