SEN SEN
Seni Tan,1 menden olma mükedder,2
İncitme bu dil-i viranı3 sen sen.
Neylerem dünyanı ezizim, sensiz,
Bilirem derdimin dermanı sensen.
Gözeldi camalm,4 hüsnündü cemil,5
Öldüm hicranından, qalmışam xedl,6
Başın üçün ey gül, dolansam yüz il,7
Könlümün mülkünün sultanı sensen.
Vamiq'in Ezra'ya var idi meyli,
Onuncun axardı, gözünden seyli,8
Yusif'in Züleyxa, Mecnun'un Leyli,
Menim de canımın cananı sensen.
Her ne ki, erz etdim, ona bitmedin,
Şad eleyib, bize gelib getmedin,
Könîüm alıb, bir yol qebul etmedin,
Bu qeder ki çekdin amanı, sen, sen.
O gizli baxışm alıbdı cam,
Cadu gemzeleriny vermez amanı,
Tanrı hifz eylesin növg-i müjgani,10
Aşiq'in qatil-i pünhanı11 sensen.
1. Tanrı (?) 2. kederli, üzüntülü, tasalı 3. viran kalbi,yaralı gönlü 4. yüz güzelliğin 5. güzel 6. utanmış,
yüzü kızarmış 7. yıl 8. seli 9. yan bakışm, süzgünbakışın çene ve yanaktaki çukurun 10. kirpiğin ucu 11.
gizli katili
https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10913,mehemmedbeyasiqpdf.pdf?0