Asla kanmam gülüşüne ben onun

Zalim fettan, ezip döküp severdi

Güvenemem duruşuna ben onun

Ne oyunlar, ne dümenler çevirdi

 

Endam eda Zühre Leyla duruşlu

Yüze güler sanma candan sarışlı

Bakışları on ikiden vuruşlu

Yürek yarıp, çokça aşık süpürdü

 

Yakasına her an takar karanfil

Sevenlere oyun kurar çetrefil

Soluk keser mutlak eder sersefil

Koca koca, şah sultanlar bitirdi

 

Fistan giyer çiçek açar baharda

Coşar taşar boz bulanık akar da

Sallandıkça evler başa yıkar da

Oynayarak nice canlar götürdü

 

Ülkelerde kanun elek her zaman

Dünyanınki acımasız pek yaman

Çiğneyene asla vermez ki aman

Aslan yürek, koç yiğitler devirdi

 

Meyil veren sevdalı çok peşinde

Sabır ile bekler çeşme başında

Gören sanır daha on beş yaşında

Tevellütte milyar yaşı devirdi…

 

Yahya Koza

5/23