Baktım gökyüzünde ayrı ayrı uçan sevda kuşlarına
Gözlerinde yaşlar damlıyordu benim avuçlarıma
Yıkadım yüzümü ak pak olsun diye dualarıma
Bir hüzün çöktü üstüme kapanırken göz kapaklarıma
Vardım anladım benimmiş gönüldeki suçlarıma
Sevda kuşlarının kanatlarının rüzgârı esiyordu saçlarında
 
Yaklaşan sen miydin ben miydim kendi gelen hasret miydi?
Bir tufan kopuyordu sevda diyarında bu bir hicran mıydı?
Ağlarken sevda kuşlarıyla hıçkırıklarım bir isyan mıydı?
Vardım anladım benimmiş gönüldeki suçlarıma
Sevda kuşlarının isyanla çırpınışı  vardı bakışlarında
 
Sendeki de bende ki de bir candı değil sabır değirmen taşı
Öğüttükçe öğütüyordu hasretle hayat eğilmez bu başı
Ne sen ne ben duymadık gönüldeki feryadı haykırışı
Vardım anladım benimmiş gönüldeki suçlarıma
Sevda kuşlarının hasret rüzgârı esiyordu yanında
 
Sen olmazsan ben ben olmazsam sen yalnız kalırız
Biz yalnızlığın yıkımını bilmem ne zaman anlarız
Anlayamazsak da birbirimizden ayrı uçurumlara atarız
Vardım anladım benimmiş gönüldeki suçlarıma
Sevda kuşlarının uçuruma atlayışları vardı uzaktan baktığımda
 
Mehmet Aluç – Âşık Gülveren