memelerin iki üveyk yavrusu
toprak ile yağmur
elerimin arasında
her bahar
serde şairlik var
ben seni en çok geceleri özlerdim doğrusu
 
bacakların çam ağaçları kadar gür
açıverse dallarını gökyüzüne yeryüzünden
bin çocuk koşacak uçurtmaların peşinden
 
ellerin
yalan yok
en çok ellerinden korkuyorum
maharetli olduğu kadar kıvrak
çok korkuyorum
bir gün arkamdan bakıp bakıp bana
el sallayacak
 
boynun bir fidandır gövdene inat
kök salmaya ve boy atmaya
bazen de her zorluğa katlanmaya
 
gövden
gövdeni verdin sen
gövden kaçmaz
gövden cesur
her kavgada ve sevişirken