GAZEL
Sevme şehrî güzeli ger meh-i tâbân ise de
Verme hercâyîye dil mihr-i dırahşân ise de
Sana serkeşlik edip gayrıya mâil olanın
Geç hevâsından eger serv-i hırâmân ise de
Hâra hemdem edip bağrını pür-hûn edenin
Gele bakma yüzüne bir gül-i handân ise de
Seni bîmâr edip el derdine timâr edenin
Hastası olma sakın âfet-i devrân ise de
Ey Nihânî ruhu her cem’i münevver kılanın
Olma pervânesi ger şem’-i şebistân ise de
Günümüz Türkçesiyle:
1- Yüzü parlak ay gibi olsa da şehirli güzeli sevme, parlayan güneş gibi
de olsa herkese gönül veren hercaiye sen gönül verme.
2- Selvi boylu da olsa sana karşı gelip başkalarına yöneleni arzulama,
sen de onu terk et.
3- Seni dikenle arkadaşlık yapmana (onun eziyetleriyle yüzleşmene)
sebep olup bağrını kana bulayan sevgili açılmış bir gül gibi olsa da gelip
yüzüne bakma.
4- Zamanın en güzel ve en şuh sevgilisi bile olsa seni hasta edip (aşka
düşürüp) başkasının (başka âşıkları) derdini tedavi eden kimsenin hastası
olma.
5- Ey Nihanî! Yatak odasını aydınlatan mum gibi bile olsa, yanağının
aydınlığı her meclisi aydınlatan sevgilinin pervanesi olma.