Meçhul olan yola giden olmasaydı, meçhul yolda doğru yola ihtiyaç olmasaydı, şiir de gönüllerde olmazdı. Meçhule giden insan şiirle doğru yolunu gönlündeki imanla şiire katmasaydı, gönüldeki bir parıltı olan ışık olan şiirle, doğru olan yola varamazdı ulaşamazdı. Şiir gönüldür yalansız dolansız, gönülden gönüle akan bir ırmak şelale nehirdir, nehirler ters yöne akmaz, kavuşmak için denizlere akar, denizle okyanusa akar, berraktır aynı şiir gibi gönül gibi…
Şairi yazdığı yerdeki uyuşukluğunu ancak biz okuyucular şair ne demek istiyor, bir şey demek isterken neden yarım bırakmış sözünü, derdini tam anlamıyla anlatamamış şaire yorumlarımızla sorarak, şairi uyuşukluktan kurtaran silkeleyerek uyandıran bir yorumla onun gönlüne ortak olmak, okuyucunun asil görevidir. Okuyucu yorumu ile şiiri tahlil etmedikten sonra, şair istediği kadar güzel yazmak için, gönüllere ulaşmak için uğraşsın dursun. Şair şiir, şiir okuyucu ve yorum vazgeçilmez bir bağdır birbirine sımsıkı bağ ile bağlanmış bir çelikten halattır…
İnsanoğlunun gayesi değil mi aşk ile olmak aşkı arayıp gönülde bulmak gönüllere serpmek beraberce gülümsemek gönüllere yürümek değimlidir bu dünya hayatı?
Mânâyı araştırmak ulaşmak için şiirin bağrını deşmek güzelliği ortaya çıkarmak şairin hecelerle mısralarla görevidir, hecelerle kelimeleri deşmek manayı anlamı keşfetmek ve ortaya çıkarmak şairin görevidir, okumak manayı anlamı kapmak okuyucunun görevidir.
Şiir nedir şair nedir ihtiyarlık gençlik ne demek için size çok güzel bir duygumu aktararak ifade edeceğim. Şiire genç yaşımda birkaç ay başladım, yazmayı bıraktım ve okuma ile devam ettim. Aradan geçen otuz beş sene demlenme kaynama dönemi ile ihtiyar yaşımda Allah’ın izni ile başladım. Ben yaşlı bir şair, şiire bu yaşımda başlamış olmam; beni yazdıkça okudukça araştırdıkça mütemadiyen genç bir şair gibi hayatımı yaşamam devam etmeme sevk etti. Şiirin şaire kattığı bu güzelliği keşif eden belki olmamıştır. Tıpkı benim gibi 55-60 yaşlarındaki okuyucunun da şiirle baş başa zaman geçirirken genç kalması gibi.
Şiir gönüldür, büyüme aşamasında delikanlı bir gönülle duran ama hiç böbürlenmeden gülümseyen bir çocuk gibi saf temiz duyguların gönüldeki ifadesidir. Bu nedenle şiiri okuyan herkes bakarsın içindeki o duygu ve hisle bir anda çocuk olmuştur, şiiri gönlünün bir köşesine almış, kaybolmasın diye onu saklamaya çalışan okurken gülümseyen duyguların hislerin yumağıdır şiir. Şiir çocuktur, çocukta bir şiirdir. Dikkatli bakın okuyacaksınız çocuğu bir şiir gibi, gülümsemesi ile tatlılığı ile minnacık elleri ile gözlerinde gülümsemenin parıltısı ile bitmeyen enerjisi coşkusu ile…
Mehmet Aluç
Not: Sitede birkaç arkadaşın şiirine yorum yazarken bu sözler ilhamla gönlüme doldu bende kaleme aldım. Yani güzel olanı okumak, güzel yazanın duygularına ortak olmak, gülümsemesine gülümsemek böylesine insanı coşkulu neşeli ve şen yapıyor.
Yorumlar 2