Şiir’i Gönül Edindim
 
Şiiri gönül edindim çok şükür yazıyorum
Şiiri yazdıran Rabbime şükürler ediyorum
Şiir gönülden gülümsemekmiş biliyorum
Gönülden gönül’e şiirle seyahat ediyorum
Gülen gönüller içinde kendimi görüyorum
 
Ağlarsam şiir der ne ağlarsın ey garip şair
Gönüller var var git gözyaşını siler budur şiir
Gezerim şiirle gönüller bir uçtan uca şehir
Gönülden gönül’e şiirle seyahat ediyorum
Gülen gönüller içinde kendimi görüyorum
 
Şiirle olurum gönüllere gülümseyerek misafir
Eksiklik varsa bendedir ben bilirim bir bir
Şiirle gönülle bu gönlüm gülümser kendine gelir
Gönülden gönül’e şiirle seyahat ediyorum
Gülen gönüller içinde kendimi görüyorum
 
Unutulmuş gönüllere yazarım sessizce şiir
Gönülde kalmaz bilirim şiirle hiç pas kir
Her gönül’e bir seven birde gerekir şiir
Gönülden gönül’e şiirle seyahat ediyorum
Gülen gönüller içinde kendimi görüyorum
 
Şiir der ecel gelmemiş ise vakit değil çok geç
Var dön geriye geride bıraktığını sar aşkı seç
Sana bu dünyada kalacak der bir yüz olursa güleç
Gönülden gönül’e şiirle seyahat ediyorum
Gülen gönüller içinde kendimi görüyorum
 
Âşık Gülveren’im şiirle gönül yollarda kalmaz
Şiiri seven okuyan gönül inanın yalnız kalmaz
Şiirle sevilen yâr gönülden sever yanlış anlamaz
Yaz şiir şairim şiirsiz gönül mutluluk bulmaz
Gönülden gönül’e şiirle seyahat ediyorum
Gülen gönüller içinde kendimi görüyorum
 
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren