Sipâre 

Osmanlıca yazılışı: Sipâre- Süpâre : سپاره

Sipâre Kökeni

Sipare sözcüğü köken olarak Farsça “ si “ve “pare “sözcüklerinden oluşan Farsça bir bileşik isimdir. Bu birleşik kelime Farsçada otuz sayısı anlamına gelen “sі “ ve parça anlamına gelen “pāre “ (si-pâre )  sözcüklerinden meydana gelmiştir.

Sіpāre: Kur’ân-ı Kerîm’i meydana getiren otuz cüzden her biri anlamına gelir. Bu sözcük Türk halkının dilinde  ve  eskiden sıbyân mekteplerinde okuyan çocukların dilinde “ supara” şekline dönüşmüştür.

Sipâre Sözlük Anlamları  

Sözlüklerde Kur'an-ı Kerimin herbir cüz'ü. Küçük kitap, mecmua.  Otuz cüz. Olarak tarif edilir. Ancak Kuran-ı kerimdeki bütün cüzlere de  sipare veya supara denilebilmektedir.  Ahmet Talat Onay, (  Eski Türk edebiyatı mazmunlar s. 439 ) sipare sözcüğünün “meşk kâğıdı “anlamında da kullanıldığını belirtir.

Sipare minder ü rahle suraka etsem eğer

Çerge bâbı gibi hep mekteb-i sıbyan meftûh  Tırsî