SİVAS HATIRASI

 

Sazlarım çalınır Sivas elinde

Özlemim dolaşır gözüm selinde

Aşarım yolları belleri bile

Umudum o yârin “Hadi gel”inde

 

Kaleye çıkınca gördüm Sivas’ı

İçimi titretti temiz havası

Güz gelmiş dökülmüş bütün gazeller

Sarardı başımın kara sevdası

 

İçin için kaynar, fokurdar gönlüm

Çermik gibi taşar, fışkırır gölüm

Bir seda belki de veda beklerken

Maviden kızıla döndü bak külüm


Düştükçe dilime hasret türküsü

Her acı sinemde ömür törpüsü

Hayır gelmez yangın yeri yürekten

Şu kömür kalbimdir, aşkımın süsü


Ah bu özlemeler bitecek değil

Uzar gider yollar yitecek değil

Gözyaşım aksa da kızıl çay gibi

Közü uyutmaya yetecek değil

 

Vaz geçtik boş imiş dünya telaşı

Kaybetmek kolaymış yolu yoldaşı

Örnek olur mu ki vefasızlara

Kangalın kurt ile onur savaşı

 

Nurcan ÖREN