Sözlerimden Bir demet Gülümseme
                                     
Ben seni severim sen sevmezsen beni yoluma bakarım
Gece gündüz seni düşüneceğime koluma yeni sevgili takarım
 
Karanlıktan karanlık olur gündüzün karanlıkları
O yâr bana küserse çok sert olur o bakışları
 
Hiç dikkat etmedim çıktığım yolun yokuşunu
Hep dikkat etmişim insanın merhametle var oluşuna
 
Yol yokuş olsa da vardır o yokuşun bir anlamı
Yol yokuş olsa yokuştan sonra vardır kolay inişle devamı
 
Anlayışla karşılamak gerek insanların kusurunu
Elden geldikçe çözmek gerekir var olan sorununu
 
Bu âlemde en aciz olan halin bilmez kul
Ara sana güç kuvveti vereni sen bul
 
Ne kadar kaçarsan kaç yol tek bir yola çıkar
En son yol ecele çıkar kul kaçtıkça Azrail sanmayın bıkar
 
Yüce Allah der kulum takma koluna şeytanı
Kul anlamaz takar koluna anlaşılmaz bu meramı
Israrla koluna takar günahla yolda bırakanı
 
Fikirlerdir insanı anlaşılır yolda dost yapar
Dostunu iyi seç seçme kötüyü yarı yolda naçar bırakır kaçar
 
Dost dediğin gönlündeki güzelli saçar
Dostu yarı yolda kalmışsa naçar durmaz yardıma koşar
 
Kul gönlü ile yanlış yola düşerse kor alevlerde yanar
Doğru yolu görmezse deliler gibi etrafına bakar
İmanını yolda bırakmışsa kul kim ona yardıma koşar
 
Hakkın selamını ver yolda uçan kuşa
Kuş selamını ala öteki diyarlara coşa coşa uça
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren