Örtünür en mahrem hisler dimağımda
Örter üstünü yalnızlığın verdiği ikilem
Yalnızlık! Ah yalnızlık!
Sürdü yine beni güne
Bilmezdim meğer gitmişim sürgüne
Kavuşturan bir el uzansın dimağıma
Çekip gidilince... sessizliğince bir sitem...

Uzaklaşmak ne diye yalnızlıktan?
Visal ne diye acı bir tat verirsin?
Dertli bir ney üflenir sazlıktan
Acıyı tattırır, sürer beni yine güne
Bilmezdim meğer gitmişim sürgüne.