Susarak Ağlama, Sesli Ağla Duyasın Neden Ağladığını Neyin Ağlattığını Bilesin, Ağlatana Varasın Düzeltesin, Gülesin, Güldüresin De Gülesin
 
 
Düşler umutlar gibi boş olunca ağzın kenarında tat yerine kan damlar acısını hissettirerek, düşleri güzel yarınlarla güzelliklerle doldurmak gerekir, boş bırakınca umutlarda boş kalıyor çalışmıyor tembelleşiyor, kanıyor gönül dudakta bir tat bırakmıyor acısıyla dudağı da kanatıyor… Bir okyanus deniz insan ve gönlü okyanus ve denizdir de, içinde yüzen bir gemisi yok, hayallerinle kur inşa et binlerce gemi gönder insanlara, kimisi yalnızlıkla dert içinde içini çekerken içine şifa için gönder gülücükleri gülümsemeleri, kimisi beklerken bir cana sana ulaşmak için bir köprü gönder ya da gemi alsın gelsin, hayaller var oldukça kurdukça umutlar gülümser, gönül akıl fikir merhametle gülümsemeyle çalışır, etrafına gülümseyerek bakar, hayal kurmak bedava, para isteyen gönlün kirasını isteyen yok, verilen gönlün karşılığını güzel hayaller kurarak teşekkür et Mevla’ya…
 
Gönlünde âlemin rengine gülümsemelerin karışsın masmavi yapsın, siyahları renk renk gökkuşağı rengine boyasın, kurumuş gülleri laleleri açtırsın… Es hafiften bir rüzgâr gibi, güneşin sıcağında kavrulana ol bir serinlik bir gülümseme ile nasılsın diyerek, gönlüne girerek gönülde gülümseyerek gülümseterek, bedava az gayret az çaba… Bak yoksa hayat bitiyor gidiyor boşa, insan neden koşmasın gülücüklerin peşinden coşa coşa, coşturarak koşa koşa… Yokuşlar birlikte çıkılır yorulmadan bir nefeste iki nefes olarak, biraz nefeslenerek destek desteğe yokuşu yürüyerek çıkmaya var mısın gönüllere varmaya, yoksa hazır mısın kaçmaya? Hem kendini hem eş dostunu varır mısın yıkmaya? Yoksa canınla, canlarda var mısın can olmaya, cana can verene canlarla varmaya? Soru ortada cevabı sende, haydi durma yürü sende az gülümsesen de, görenlerde gülümsese, varlık âlemi varlığınla gülümsese…
 
Varlık âleminde seçersen olursun güneş, olmazsan güneş karanlık gibi olursun karanlık fark edilmezsin, gülemezsin güldüremezsin, güldüremezsen gülemezsin huzur içinde ölemezsin… Sevmesen sevilmezsin, sevenin gönlüne gülümseyerek giremezsin… Bekler sevdiceğim sende bir gülümseme görmeyince çeker gider bir daha göremezsin… Seçmece bunlar karpuz değil, kendi varlık dünyanda seni gülümsetecek seçimlerin seç beğen yaşa, ya ol gönüllerde paşa gibi yaşa, ya da beğenme kaç koşa koşa düş bir çukura kuyuya ağla pişmanlığına doya doya, kul seçmezse güzeli Mevla ne buyura kader neyle doyura? Önünde ayan beyan gör de eyle seyran al güzeli, kal hayran ol gören varan doyan alan saran sarılan ol cennete varan ol… Susarak ağlama, sesli ağla duyasın neden ağladığını neyin ağlattığını bilesin, ağlatana varasın düzeltesin, gülesin, güldüresin de gülesin vesselam.
Mehmet Aluç