Essem bir fırtına gibi gönlünde
Yıldızlar gibi parıldasam gözlerinde
Farkına varır mısın seni sevdiğimi
Yoksa yine mi susayım çığlık çığlığa
Kalayım mı yine yalnızlığımla baş başa
 
Doluyum bir yağmur bulutu gibi
Dokunsan ağlayacağım yine bugün
Düştüğüm kuyunun görünürken dibi
Sende sever misin beni benim gibi
Yoksa yine mi susayım çığlık çığlığa
Kalayım mı yine yalnızlığımla baş başa
 
Örsem bu gönlümü saçlarına
Her taradığında takılsa tarağın
Anlasan senin için ağladığımı
Kırar mısın yoksa o tarağını
Anlar mısın söyle senin için ağladığımı
Yoksa yine mi susayım çığlık çığlığa
Kalayım mı yine yalnızlığımla baş başa
 
Aksam bir gözyaşı gibi göz pınarlarında
Hisseder misin beni o tatlı teninde canında
Yoksa unutur musun beni sen anında
Sanma ki ağlayamam her gün ağlıyorum
Kapkara taşları sen diye gönlüme bağlıyorum
Yoksa yine mi susayım çığlık çığlığa
Kalayım mı yine yalnızlığımla baş başa
 
Gündüz geceye yaslandığı gibi sana yaslansam
Sende ben kendimi bir ömür yaşasam
Sussam hiç ama hiç konuşmasam
Yüreğine saplanmış bir kurşun gibi kalsam
Sever misin sende beni ben gibi
Yoksa yine mi susayım çığlık çığlığa
Kalayım mı yine yalnızlığımla baş başa
 
Gönlümde dağılan buz kristalleri gibisin
Dağıldıkça üşüyorum korkuyorum neredesin
Beyaz kefeni giydin de benden öncemi gittin
Yüreğim yırtılıyor duysana ver bana bir ses
Seni deliler gibi arıyorum görüyor herkes
Bir sen görmüyorsun çıkmıyor sende ses
Yoksa yine mi susayım çığlık çığlığa
Kalayım mı yine yalnızlığımla baş başa
 
Şebnemler yağıyor üstüme gecenin karanlığında
Ne bir gölgen var yeryüzünde ne de son gönlümün yaprağında
Açmayan tomurcuğumsun şebnemler altında donmuş
Ben seni deliler gibi severken gönlün beni unutmuş
Oysa herkes aradığın bulmuş ben seninle solmuş
Ben yine mi susayım çığlık çığlığa sessizlikle
Kalayım mı yine yalnızlığımla baş başa
Mehmet Aluç/Kul Mehmet