Suskun Bir Hal İçinde

 

Delişmen halimle sustum karanlık gecemin içinde
Buldum heybetle aydınlık düşlerimin gülüşünde
Yokluğun çektim kulağını varlığın kocaman eliyle
Yoksa hep uykumu bölecekti sözler düşüncemde
Düşüncem boş verin infaz sız yargılayacaktı birde
Suskun bir hal içinde bırakarak ritimsiz perişan halde
 
Aklıma geldikçe o günler soluğum birden kesiliyor
İyi ki hayallerim var huzur buluyorum gülümsüyor
Hicranım ayrı bir telden çalıyor kulağımı tırmalıyor
Ritim tutmuyor yüreğim sancılar içinde kalıyor
Küssem o günlerime vefasız yâre aşksız yaşanmıyor
Haydi, yaşayayım da gönül desen laftan anlamıyor
 
Gururla başımı diksemde başaklar gibi gamla eğiliyor
Gerçi başak dolu iken nimet iken eğilir değeri bilinir
Oysa o nazlı yar ile suskun günlerim kasıldıkça kasılıyor
Nuh diyor Peygamber demiyor mısralarım ne anlatıyor
Irmaklar gibi akıyorum gönlüne bentler kapalı açılmıyor
İşte böyle sevdam suskun gecelerim bir hayallerim seviyor
 
Sönmüş ateşi üflüyorum ateş alarak yanmıyor üşüyorum
Gönlüm ateş yangını lakin karşıda elektrik yok çözemiyorum
TEDAŞ ile çektim bir hat verdim elektriği çarptı ayıltamıyorum
Ayıldı sonrasında yedim tokadı sebebi ben miyim anlamıyorum
Aşka gönül verenler yaralanır böyle çözümler çözüm değil diyorum
Kalbimi verdiğim sen olamazsın dedim ömrüme yazık dedim
Kapattım kapıları suratına Bağdat’a âşıklar diyarına gittim
 
Mehmet Aluç