Toplayamadık Açamadık!
 
Sakladık sözleri gönül yastığının altına
Değerlenir sandık çoğalır dedik yanıldık
Dağıtmak söylemek içinmiş biz bilemedik
Toplayamadık gönül dünyasını biz dağıldık
 
Kapat dediler gönül kapısını yoksa üşürsün
Kapattık kapısını tek başına kalınca itler saldırdı
Tek başına kovamadık param parça ettiler
Açamadık kapısını içinde tek başına kaldık
 
Gönlü kalabalık etme dediler karışır içi dediler
Kalabalık etmedik alay etti saldırdılar sevindiler
Kalabalığı aradık kapı dışarı etmiştik hiç gelmediler
Kalabalıksız içimiz boş kaldı heyhat dolduramadık
 
Kendi türkünü dinle diğerini dinleme dediler
Birlikte söylenen evrenseldi türkülerimizi bitirdiler
Gecemize aydınlıktı türkülerimiz karanlığa ittiler
Türkü ’süz kaldık gönülden habersiz bizi ettiler
 
Sakın yürürken etrafına bakma dediler oyaladılar
Oyalarken bizde ne varsa alıp utanmadan gittiler
Gittiler de geride bir eser bırakmadılar ezdiler
Etrafımıza bakacak yüz bırakmadan hançerlediler
 
Toplayamadık kırgınlıklarımızı içimize battıkça battı
Bulamadık güzel sözleri içimiz yandıkça yandı
Açamadık gönül kapısını tek başına içinde yaktı
Bir özürle yola çıktık özür dileyeceklerimiz kaçtı
 
Mehmet Aluç