TURNA ZİNCİRİ


Öyle uzak gittin ki kopardın can yarımı

Yarım kaldım ben sensiz yaktın hepten nârımı


Nârım yürek yangını âhım senden habersiz

Haberin almak için sorarım yerli yersiz


Yer batar gök ağlatır içim dışım zar- feryat

Feryadım aya çarpar yankısı çırpar kanat


Kanadım yaz yağmuru dilim yâre susadı

Su sanıp içtim ama zehirdenmiş pusadı


Pusat oktu kirpikte, hançerdi söz yarası

Yara bekler sinemde gelmez ilaç sırası


Sıra sıra dizilir, katar katar turnalar

Turnam gitti gelmiyor, parça pinçik aynalar


Ayna aşkın sinesi, kırıldıkça ay kanar

Kan akmaz kırıklardan birikir bir göl donar


Donar gözüm semada beklemekten yorulmuş

Yorgun kalbim sensizken atamamış durulmuş


Durgun sular bir anda köpürür dalgalanır

Dalga vurur gönlümü hasretim damgalanır


Damgayı kır kalbimden masallardan bir ses ver

Ses ver de düş bildiğim yola eyleyim sefer...


Nurcan Ören