Bir adama düşerim, bir madama

Olurum uzletim kadarla ülfet

Ne acayip olurum, tüm ilişkiler

Oduma dâhilen yükümle külfet

 

Dur tutmam, bahar aylarıdır

Nicelerinim, hecelenirim

Kırk katır, kırk satır aralığını bilmem

Buraya da, oraya da

Kazılır her bir mezarım; hece saylarıdır

 

Baş belasıdır baharlar

Aldatan aldanan kaçmalarıyla

Zır perişanım ben elinde

Kaç güzele vurulurum da güzel yelinde

Saba derle, heba derle

Hoşum, hor kıl mazım kendimi

Gözünüze düşmelerim ondan

 

Maymun ederler beni

Fren bil mezem kendimi

Ya adam, ya şaklaban olurla; madara

Ne faik iyim kendimin ne de mecnunu

Ahkâmla cazibeye düştüğüm kadarla

 

Bahar bitimleri sönünde

Namussuz, sefih hayallerim

Ortaya, çıplak koydunuz da beni

Ya veresiye düşmüşünden ya beleşe

Ahlakı yemek olan, aç kurtların önünde

 

08.06.2012

Saba: Sabah esen serin rüzgâr

Faik: Üstün, yüksek

Ülfet: Alışmak, samimiyet ve dostluk kurmak

Ünsiyet: arada samimiyeti olmadan, tanışıldık ve alışıldıklığı olan

Külfet: Zoraki yük, zararı yararından çok olan eylemler. Büyük çaba, büyük harcama.