Üzülmesin bilsin yaşadığımı
 
 

Yine karanlığa döndü gündüzüm
Karanlık içinde bilin öldüğüm
Söylemeyin yâre şimdi gittiğim
Sevdiğimi bilsin o vefasız yâr
Üzülmesin bilsin yaşadığımı
Sonradan başına yağsın dolu kar
 
Gelmezse o yârim demem çektiğim
Gülüşünü ömür boyu bekledim
Ben giderim yâre gülümsediğim
Derim neredesin ey beklediğim
Üzülmesin bilsin yaşadığımı
Sonradan başına yağsın dolu kar
 
Böyledir bu hasret dertli söyletir
Uçan kuşla yâre haber gönderir
Haberi gelmezse gözyaşı verir
Gece gündüz hasret uyku götürür
Üzülmesin bilsin yaşadığımı
Sonradan başına yağsın dolu kar
 
Felekle yok işim böyle bilinsin
Mevla yazar bahtı güzeli gelsin
Gelmeyeni varsa Mevla göndersin
Gelen gelmez ise seven neylesin
Üzülmesin bilsin yaşadığımı
Sonradan başına yağsın dolu kar
 
Âşık Gülveren’im sevsin bileyim
Örtün mezarımı rahat öleyim
Gurbet ile gitti deyin güleyim
Öldüğümü sakın siz söylemeyin
Kendisi bilsin ki rahat edeyim
Üzülmesin bilsin yaşadığımı
Sonradan başına yağsın dolu kar
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren