Veda'nın kaç türlü acısı varsa hepsini 
yaşadım diyordum.
Ama henüz onu bilmiyordum..
O içlerinde en farklı olanıydı 
O tüm vedaların tanrısıydı.
 
Her veda da geriye bakabiliyordu son kez insan
Ama onda kör oluyordu tüm dünyan
Bir kadının gülüşlerini görüyordun siyah 
perdelerin ardından,
Sonra ağlıyordun her gece , her gece durmadan..
 
Ve insanın eli bir kere o toprağa değdiği zaman 
Ruhunu sarıyordu yüreğinin yangınından çıkan duman 
Ve sonrasında toprağa damlıyordu 
Alevlerin arasında yanan yüreğinden akan kan.. 
 
Ben veda tanrısıyla tanıştım
Toprağın altına , içimde nefes alan bir kadını bıraktım..