Vurgun yedi yüreğim beklenmeyen bir anda,
Mantığım esir oldu duygular hezeyanda.
 
Dostlar bî-vefa çıktı maskeler düştü bir bir,
Umutlar öksüz kaldı gerçeklerse üryanda.
 
Rast makamı değişti hüzzam oldu şarkılar,
Sazlar oldu pür-sükût namelerse isyanda.
 
Gecenin ahı tuttu zulmet oldu gündüzler,
Günler zaman hırsızı yıllar ise ziyanda.
 
Eşkaller usul usul kaybolurken zihnimde,
Hayalleri meçhulde gönlümse galeyanda.
 
Ezelin sandığında kitli kaldı anılar,
Hissiyat mağlup oldu fikrim ise nisyanda.
 
 
       NECİBE ÇETİNKAYA