YÂ RABBENÂ…
 
“Vurdum,, diye havalara bürünen gafil,
Aslında kurban edilen inan ki sensin
Kin  nefret kıskacında mahkûm ve sefil
Kahr ü perişan hâlin, farkında mısın?
 
Milletin yüzkarası, düşman yaftası
Hainlerin  uşağı kahpe maşası
İfrite kulluk eden tetik sonrası
Kaç paradır ederin, farkında mısın?
 
“Aklın yolu birdir bir” bilmiyor musun?
Gafletin sonrasını sormuyor musun?
Çelme takan  şeytanı görmüyor musun?
Beddualar sanadır farkında mısın?
 
Cana kıyma  hakkını sana kim verdi,
Eben de  insanları candan severdi
Eşim dediğin hatun kaç bebe verdi
Yok oldu soyun sopun, farkında mısın?
 
Dost ve kardeş  olarak yaşamak varken
Kahpe oyuna kurban yok edilirken
Evde evlad-ı iyâl  seni beklerken
Sinsî şeytan malısın  farkında mısın?
 
Adam mı sandın kendini kilon kaç okka
Şeytanın seni bulsun; men dakka dukka
Bedenin parça parça düşerken çirke
Keyif çatar kahpeler, farkında mısın?
 
Yârab kahr ü perişan eyle düşmanı
Yetsin artık acılar gönder fermânı
Analar yüreğinde bitti dermanı
Yetsin artık acılar gönder fermânı