Yalın Ayak Yola Çıkmış
 
 
Arayan mazlumları neden bulmuyor
Aramaya niyeti yok ondan yol olmuyor
Aramaya niyetli olmayandan çare olmaz
Geceden sonra sanmayın sabah olmuyor
Sabahın var olduğunu bilenler oturmuyor
Yalın ayak yola çıkmış bir nefeslik dahi durmuyor
 
Mevsimlerde hazan solmuş yapraklarıyla geliyor
Ölüm hazan yaprak gibi solmuş olanları topluyor
Ölümü göze alan yiğitler ölüme ecelle yol alıyor
Mazluma zulüm edenler gelenlerden korkuyor
Karanlıklar sabahı gönlüne alanları taşıyor
Sabahın var olduğunu bilenler oturmuyor
Yalın ayak yola çıkmış bir nefeslik dahi durmuyor
 
Karanlığın ömrü sabahı görene kadar sürer
Zalimin ömrü yiğit meydana çıkınca biter
Ağlayan mazlumlar elbet bir gün güler
Sanmayın zulüm ilelebet her gün sürer
Ağlayanlar Mevla’nın izni yardımıyla güler
Sabahın var olduğunu bilenler oturmuyor
Yalın ayak yola çıkmış bir nefeslik dahi durmuyor
 
Âşık Gülveren’im ben bunu böyle bilir hissederim
Mazlumların derdi derdim olmazsa ben biterim
Mazlumların derdi gönlümde ölürsem böyle ölürüm
Mazlumların gülmesi için Yüce Mevla’dan yardım dilerim
Mazlumlar gülmezse dünya ile ben nasıl gülerim
Sabahın var olduğunu bilenler oturmuyor
Yalın ayak yola çıkmış bir nefeslik dahi durmuyor
 
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren