YALVAÇ OBASININ 

 BANU ÇİÇEĞİ

Gönlümün katı yayını 
Özleşme demine kurdum,
Gözlerinin eyvanına 
Bamsı Beyrek’çe oturdum.


Bu dizeler sana dönük, 
Saf muhabbet ecesine,
Kaçamak naz imgelerle 
Yom dürecek hecesine.


Adına basan her tuşu 
Yürek terine banmışım;
Sanki zemzem içer gibi 
Kıbleye dönüp anmışım.


Söz kavruğu dudaklarda 
Hasretin uçkun avazı,
Zülfünden ilham estikçe 
Bendine sığmıyor yazı.


Kudret kaleminin hattı 
Kaşların çehrene matla,
  Şiir görkemli hatunsun 
Aydan aydın varlığınla.


İçten gülümseyişlerin 
Alkımlansa da yüzünde,
Kirpikler inat siperi, 
Şimşek balkıyor gözünde;


Dişi kurtça bakışların 
İz sürerken  şakağımda,
Kollarım göğe kalkıyor, 
Yer dizliyor bacağım da.


Eşiğine düştüm ey Yâr!
Yol yorgunu aşka niyet;
Yalvaç obasına özgü,
Banu Çiçeğimsin, medet!..


Bağrı kül kömür konuğun 
Siretinden olma gafil !..
O sinede göynüyen kim ?.. 
Anla kimden bu volkan dil !..


Bilirim erce duruşa 
Her gonca etmez tahammül;
Koçaklığım da sendendir, 
Tanı meşrebini ey Gül !..


Zağlı sitem yalımında 
Sana kesilmek de kavgam,
Baş eğmez, ihanet bilmez, 
Zeybek çalımlı bu sevdam.


Sen ki, rüzgârlara buyruk 
Andımın eksik harfisin,
Bilge’nin can gözgüsüne 
Sırlanmış eş tarifisin !..


Selam olsun haz'anımın
Her dem taze çiçeğine,
Vuslata çağrı çıkaran
Oğuz endam dileğine !..


YUSUF BİLGE


Açıklamalar:

* Banu Çiçek ile Bamsı Beyrek : Dede Korkut Kitabı'nda geçen bir aşk hikayesi.
* Yom : Uğurlu dua.
* Alkımlanmak : Gök kuşağı renklerine bürünmek.
* Matla : Divan edebiyatında bir şiirin ilk beyiti. Daha çok kaside ve gazel türleri için kullanılır. "Doğuş" anlamındadır.
* Siret : Dış görünüşün iç yüzü, zahirin batını.
* Koçaklık : Yiğitlik, efelik.
* Zağlı : Bilenmiş.
* Yalım : Keskinlik.
* Gözgü : Ayna.
* Yalvaç Obası : Oğuz'un Salgur boyunun üç obasından biri. Diğer ikisi Karaman ve Anaböleği'dir. Isparta'nın Yalvaç İlçesi adını buradan almıştır. Yalvaç güzel Türkçemizde peygamber anlamında kullanılmakta