YAŞAM VE BİRİKTİRDİKLERİMİZ

     Okuyarak, gözlemleyerek ve en önemlisi de yaşamımızı sürdürürken hep bir şeyler biriktiriyoruz farkında olmadan. Yazınca da tıpkı bir banka hesabından kullanır gibi yararlanıyoruz biriktirdiklerimizden. Dinlediklerimiz de dahil bu birikimimize. Tabii konuşurken de yansıtırız birikimimizi. Kısacası önemlidir bu birikim.

     Sadece yazarken veya konuşurken değil; hayatımıza yön verirken ve başkalarının hayatlarına etki ederken de birikimimizden yararlanırız. Küçük yaşlarda başlayan ve son nefesimizi verene kadar bilgi, deneyim, duygu, düşünce ve en önemlisi de anılar biriktiririz. Yani yaşanmışlıklar. Hepimizin yaşanmışlıkları var. Onları değerli kılan bize kattıklarıdır. Bir çocuk düşünün. Küçücük yüreğinde biriktirdikleriyle ve büyüdükçe de yaşam tecrübeleriyle neler neler taşıyor gönül dünyasında, ufkunda. Belki bir savaş çocuğudur. Savaşla, yıkımla baş  başadır.Çaresizlik, korku, açlık ve kaygı birikmiştir küçücük kalbinde. Belki de iyi koşullarda büyüyen bir çocuktur. Umut, bolluk ve güven biriktirmiştir o da.

     Her yaşımızda hayatın farklı bir yüzüyle tanışırız ve yaşadıkça da gönlümüzde ve zihnimizde yaşadıklarımızın izleri vardır. O yaşam izleri yazdıklarımızda, konuşmalarımızda ve yüreğimizin gizli odalarında saklıdır. Çevremize yansıttıklarımızla o gizli odalarımızın pencerelerini açarız. Yaşam hazinemizdir o gizli odalarda saklı olanlar. Hüznümüz, kalp kırıklıklarımız, hayata öfkemiz, belki kaderimize "isyanımız"; belki de derin tevekkülümüz ve engin sabrımız, rindane tavrımız saklıdır orada. Ama yaşam boyunca biriktirdiklerimizin en değerlisi kazandığımız kalplerin sıcaklığıdır.

      Bazen yazdığımız üç beş dizeye veya satıra, başka bir esere; bazen etrafımızdakilere olan yaklaşımımıza yansıtırız birikimimizi. Elbette her insanın, yaşam boyu biriktirdikleri aynı değere sahip olmuyor. Iyilik, güzellik biriktirenlerin yanında kötülük biriktirenler de var. Ardında kırık kalpler, eksik ve yanlış işler, kısacası kötü yaşanmışlıklar biriktirenler de var. En kötüsü de ardımızda bıraktığımız sevgisiz bir yürek ve kibirli bir bakıştır. Ama daha da kötüsü, geçmişinde biriktirdiklerini vicdanının terazisinde tartmamak ve biriktirdiğin bir çok kırık kalple hayata veda etmektir.

      Veda etmeden helalleşebilmek ve o kırık kalplerin ağırlığıyla baş başa kalmamak için yaşam boyu biriktirdiklerinize gönül gözüyle bakmaya ne dersiniz? Biriktirdiğimiz paranın miktarına değil; ardımızda bıraktığımız kalplerde ne kadar sevgiyle anıldığımıza bakalım ve başımızı hem yastığımıza hem de ebedi mekanımıza gönül rahatlığıyla koyalım. Güzel birikimlerle yaşamımızı da güzel kılalım.