Karamsarlık bulutu çökünce üstünüze ne yapmalısınız?  Ben biraz sessizliği ve kendimle baş başa kalmayı seçiyorum. Allah'a sığınıp içimi ferahlatmasını diliyorum. Bir de oturup icimdekileri kelimelere döküyorum. Yazarak da rahatlıyorum. Ruhumdaki fırtınayı dindirmeye ve yazı yoluyla kendimi ifade etmeye çalışıyorum. Inanıyorsanız, öncelikle  Allah'a sığınmayı sonra da isterseniz yazmayı tavsiye ediyorum. Yazarken, harikalar yaratmak, ortaya bir eser çıkarmak için yazmıyorsunuz tabii ki. Kendinizle bir iç yolculuğa  çıkıyorsunuz. Kendinizi yazı yoluyla ifade edemiyor veya böyle bir yolu tercih etmiyorsanız, o halde sizi anlayacak bir sevdiğInizle dertlesin. Dertlesmek de iyi gelir inanın. Şuna inanın; paylaştıkça üzüntünüz azalacaktır. Yeter ki bu veya diğer  seçeneklerden birinin mutsuzluğunuza merhem olabileceğine biraz olsun inanın. O  anki ruh haliniz, yazmayı seviyorsanız, sizin icin bir ilham kaynağı da oluyor. Yazdıklarınız belki başkaları icin de yasama sevincini güçlendirmeye  vesile olabiliyor.Bir taraftan, iyimser halinizi, yaşama sevincinizi ve enerjinizi bir anda dibe düşüren can sıkıcı durumla baş etmeye çalışıyorsunuz. Bir taraftan da paylastıklarınızdan etrafa da güzel bir ışık yayıyorsunuz belki de.Yani yaşama sevincinizi davet ediyor, size ve belki de başkalarına da yeniden kendini mutlu, enerjik hissettirecek bir ışığın süzülmesini istiyorsunuz. Yani yaşama sevincini geri istiyorsunuz. Bu, yaşama yeniden "merhaba" diyebilmenin arayışı ve çabasıdır.  Karamsarlığın ruhunuzda hüküm sürmesine  asla izin vermeyin. Yaşam sizin ve hepimizin. Bu dünyada yasamak için bir şansımız var unutmayın. Yaşama gülümsemeyi ne yapıp edip başarın.  Zafer, yaşama sevincinin olsun!