kör bulutlar şakalaşır zihnimde
bir an durur zaman
sonra
uzaklardan yansıyan gölgeler böler rüyalarımı
solgun renklerin izi kalır elimde
takılır gözüm, duvarların dipsiz derinliğine
aynalar korkak alışmış
kimseler yok
bir fotoğraf karesine sığmış ömür
tutsak kalmışım orada
daha çocuğum
yaşım yolunda başında sanırım
gülüyorum
anlamıyorum hiçbir şeyi
anlamak istemiyorum
üzerimizden geçiyor zaman
rüzgara tutunmak istiyorum
uçmak istiyorum adı olmayan ülkelere
kaybolmak istiyorum kalabalıklar arasında
........uyanıyorum.
..