YAYLASIN BELEN
Sıradağ Amanos’a, geçit veren,
Kıvrılarak dönen yol sende Belen.
Boğaz çeker yeli, buz rüzgâr deren.
Yanana can olan, yaylasın Belen.
 
Kıt olmaz geçitte, sisli dumanın,
Tokmağı vuranda, çınlar havanın.
İncir üzüm dolar, bakır sahanın.
Yanan Kırıkhan’a yaylasın Belen.
 
Sarımazı Gedik, olmuştur Belen,
Sayılamaz çoktur eğlenen gülen.
Vaz geçermi? sandın, burayı bilen.
İskenderun bilir, yaylasın Belen.
 
Suyun gelir yüksek atık pınardan,
Buz gibidir akar, suyu kurnadan.
Varmı kimse? Geçer gider durmadan.
İçilmeli suyun, yaylasın belen.
 
Vadinde yol bulur, ötü yüzlüler,
Hassa Kırıkhan’lı özü közlüler.
Belende yaşarlar gani özlüler,
Gezgin Çelebiye, yaylasın Belen.
 
 
Çam havası ciğerlere çekilse,
Belen tava yenilmezmi verilse.
Kavunla Üzümü, sevdiğin bilse,
İncirden bal damlar, yaylasın Belen.
 
Vadide üst üste dizilir evler,
Boş yer yok doludur, arsalar beller.
Parklarda gülüyor, çocuklar güller.
Has gül kokulusun, yaylasın Belen.
 
Kışın kar yağanda yollar kapanır,
Zinciri takanlar, yolu tırmanır.
Yollarda kalanda, insan usanır,
Rüzgârın üşütür, yaylasın Belen.
 
Şair Mehmet seni nasıl methetsin?
Yaylada ev yapamadı ne etsin?
Hatay aşrı, bölgemizde şöhretsin.
Gedik’le güzelsin, yaylasın Belen.
 
Mehmet Demirel 06.07.2017