Yerinde Dur Ey Gönül!

Yerinde Dur Ey Gönül!

Yerinde dur ey gönül yar özlenir

Sakin ol sakin sende yol gözlenir

Bir gün vakti gelirde gelir o yâr

Gelmezse eğer gönül söz söylenir

Sözden de anlamazsa terk edilir

Senin yoksa ederin ne beklersin

Gece gündüz böyle sen iç çekersin

Ben sana söyledikçe diş bilersin

Gelmezse eğer gönül söz söylenir

Sözden de anlamazsa terk edilir

Böyle beni de üzmen inan yorar

Bu üzüntü hasretlik kime yarar

Ancak bizi alırda yola atar 

Gelmezse eğer gönül söz söylenir

Sözden de anlamazsa terk edilir

Kul Mehmet’im gezerim boran kışta

Gözüm kaldı yârdeki o bakışta

Kalmamış artık yârde anlayışta

Gelmezse eğer gönül söz söylenir

Sözden de anlamazsa terk edilir

Mehmet Aluç