Bir şirkette Rüstem kasap
Et yiyenlere der şükret ahbap
İçim kıyılıyor yemeyenleri görünce
Ey bu dünyanın beyleri ağaları
Yerken birazda düşünün siz açları
 
Kasap önünde geçer fakir
Ne yapsın parasızlığa bizim Şakir
Doğuştan olunca insan fakir
Et yemek olmaz nasip bakar onunla bizim Bekir
Şakir ile Bekir zaten fakir görmeyin hakir
Ey bu dünyanın beyleri ağaları
Yerken birazda düşünün siz açları
 
Pirzolayı terbiye için döverler
Etyemezi neden görmezler
Kasap Rüstem’i tanımaz bilmezler
Gizlice bir kaç parça ayırır
Şakir’le Bekir’in evine önüne bırakır
Zili çalar kaçar mutlu olur bakar
Ey bu dünyanın beyleri ağaları
Yerken birazda düşünün siz açları
 
Rüstem Şirketin mahallenin kasabı
Fakir yesin der senede on gün kebabı
Kazanmalı insan der sevabı
Vereceğiz elbet der hesabı
Fakire verir etin gerdanı
Zengin etrafında dolanır fır dolanı
Söyler bin bir vermemek için yalanı
Okunurken akşam ezanı
Zengin diker çok et yemekten nalları
Üzülür mü fakirler o dediği zavallıları
Cenazeye çağrılır fakirler
Kesilir koçlar bir bir sevabına
Mezarında görür zengin sancısından mezarına sığamaz
E kazandın kazandın yığdın vermedin
Yiyemediğini fakir yedi şimdi etleri çatladın
Mehmet Aluç /Kul Mehmet