Yersen zalimle çalınmış aç tavuğu

Sonra bulamazsın korunmak için kovuğu

Binersin dört ucu havada iken kırılan salına

Düşün taşın bakalım ne girer acaba o kıçına

Zalim şeytanla çalışır Rabbimin TEK kovduğu

Her besmelede yandım demek onun tek korktuğu

Bizim çektiğimiz besmelelerle değil bizde dil söyler

O besmele ki gönül dil aşkla söyler cihan sallanır

Böyle imanlı kullar az bulunur görünce anlaşılır

Melekler onları görünce hayâ eder utanır nur saçılır

Biz onları bir görsek önemli değil beden değil gönüller bayılır

Mehmet Aluç – Âşık Gülveren