YOLDA

 

                 Mehlika Sultan’a âşık yedi  genç

                 Gece şehrin kapısından çıktı

                 Mehlika Sultan’a âşık yedi genç

                 Kara sevdâlı birer âşıktı.

                                      Yahya Kemal Beyatlı

 

Mehlika Sultan’a ben de âşıktım

Herkesten önce de yola ben çıktım

Bütün düşmanlarla yalnız savaştım

Dağları, çölleri hep yalnız aştım.

Engeller bitmedi benim yolumda

Kalmadı dermanım gücüm kolumda.

 

Yine de varırdım ben Kafdağı’na

Çünkü tutulmuştum aşkın ağına

Kalbimde oldukça bu derin sevda

Ne deniz dayanır bana ne de dağ...

 

Nerdeyse ermiştim yüce hedefe

O gül yüzlü yâre, inci- sedefe

Bir dost kurşunuyla yıkıldım sonra

Dizimden vurulup diz çöktüm sorma!

 

Yaralıyım şimdi hâlâ bu yerde

Bilirim çarem de yoktur bu derde

Bazen kuşlar benden bir parça çalar

Bazen de çakallar beni parçalar.

 

Yanımdan habersiz geçen ey rüzgar!

Senden bir isteğim, istirhamım var:

Vücudum dağılır bak lîme lîme

Yüreğimi götür o sevgilime.

Etim, kemiğim, derim kalmasa bile

Çürüyen kalbimle bir selam söyle...

 

23 Ağustos 2003