Tertemiz elimi uzattım âleme güzelliğini deme görmedim
Hak yoluna çıktım elimden tutan deme görmedim
Ne varsa gönlünde yaşarken ölürken onu görürsün
Gönlümde merhametle gezdim ihsan deme görmedim
 
Yüce Rahman bana verdi bende verdim der isen deme huzura erişmedim
Mazlum ağlarken gözyaşını sildinse deme rahat uykuya dalmadım
Cefa çektinse haktan geldi diye sabırla çektinse deme rahata ermedim
Gönlümde merhametle gezdim ihsan deme görmedim
 
Hak için halkı sevdinse görmedim erişmedim görmedim deme saygı
Alan el olmadım veren el oldun ise deme duyduğum oldu kaygı
Uzatan tutan gözyaşı silen hakkın nurlu kuludur kullar bilmese de olur
Gönlümde merhametle gezdim ihsan deme görmedim
 
Kul Mehmet’im kah ağladık kah güldük sabırla olduk
Hakkın emrini bildik onun yolunda gidenlerden biz olduk
Bir lokmayı ikiye üçe böldük hak emriyle paylaştık güldük Rahmeti bulduk
Gönlümde merhametle gezdim ihsan deme görmedim
 
Mehmet Aluç /Kul Mehmet