bali kokularında kendimi arayan çocuğum
bahtımda sızılarımın çizikleri
göz yaşlarım kaldırımlarda parçalanmış
kimsenin umurunda olmayan körpecik yüreğim
kimsesizliğime küskün
savaşların karabasanları damarlarımda ağı
umutlarımı tankların paletleri ezmiş
anne kokusunu unutmuş bir zavallıyım
kovan topluyorum
ölüm oyunu sahnelenen meydanlardaki
insanlığın merhametinden
hayatımın trajedisini provasız icra ediyorum
kalbimin kırıkları yerlerde
tarumar edilmiş ezilmiş gülüm
bulamadığım benliğim kadar acıtmıyor
alışık olduğum itilmişliğimin hüzünleri
korkmaya geç kalmış biçareyim
doğarken kirlenmiş talihim