Her şey, ona hediye edilen canın taşıyıcısı olmasıyla başlar. Bedeninde büyüyen ve uzuvları, önceden tayin edilen bir sürede tamamlanan ve nihayet dünyaya gözlerini açan  bir can. Yeni bir nefes ve yeni bir kişilik...
     Dünya hayatından nasiplenecek yeni bir nefis...Bir annenin sancılarıyla yeni bir can dünyaya "merhaba" der. O, dünyaya gelirken anne feryat eder. Dişini sıkar ve sebat edip dünyaya ve sevdiklerine bir evlat hediye eder. Bir can herkese bin can katar. Sevindirir ve taptaze umutların kapısını aralar. Etrafındaki herkes, başta anne ve baba,  hayatın yeni bir dönemine heyecanla adım atar.  Sımsıkı bir bağ kurulur o taptaze tenle ve nefesle. Varlığı dünyalara bedeldir artık.  Hiçbir şeye değişmediğimiz ve değişmeyeceğimiz en kıymetli varlığımızdır.  Artık, hayatımızın amacı odur. Onun üzerine kurulur bütün hayaller. Hiçbir şeyi onsuz düşünemeyiz.
          Annenin feryadıyla hayata "merhaba" diyen bebek, neşe kaynağı olur sevenleri için. Eğer sevenleri etrafindaysa tabiî. Her şey yolundaysa eğer, o bebek,  yepyeni heyecanları tattırır sevenlerine.
         Büyütürsünüz ve geleceğini düşünüp  plânlarsınız.  Uykusuz geceler,  neşeli saatler ve türlü türlü endişeler...Kısacası bir çocuk kolay büyümez. Yüzü güldükçe siz de gülersiniz;  o ağladıkça siz de iki kat ağlarsınız.
        Gün gelir bu olağan akış, bambaşka bir yön kazanabilir. Kader, kedere yolunu çevirir. Kaderin ayak sesleri duyulamaz ancak hissedilebilir belki. Kapınızı çalar küçük kıyamet. Evlat acısıyla sarsılır o yürek ve o hane. O sülale...  Herkesin yüreğinin tam ortasına büyük bir ateş düşer.  Ateş düştüğü yeri yakar ve dimdik duran anaları, babaları, dayıları,  amcaları,  teyzeleri yıkar. Kim dimdik durabilir ki ölümün ve özellikle evlat acısının karşısında? 
         Bir sancıyla hayata "merhaba" diyen bebeler, gelişip serpilince ve yetişince herkesi kendisine sımsıkı bağlar. Henüz hayatının baharındayken ""elveda"" dediğinde de, arkasından en acı feryatlar yükselir. Bu feryatları yatıştırabilecek tek şey, manevîyatımızın ne kadar güçlü ve zengin olduğudur.  İşte, o büyük sabrın kaynağı, bu güçlü maneviyattır. Işığımız ve gerçek dayanağımız o sabırda saklıdır.