Zamanla Bu Yaram İyileşir Bakarsın
 
Şifasız sanma yaramı merhem olmuyorsan kanatma yeter
Elinle gelmez şifa kanıyor elinle sızlıyor ne olur etme sen beter
Uzaklaş git yanımda ne olur yeter bir daha vurma sen ellerini
Bil ki bulduğun o yârin sanma seni benden daha fazla çok sever
Zamanla bu yaram iyileşir bakarsın birden acısı birden bire geçer
 
Aşkımla var olan sendeki yok’u bakışımla var etmeye çalıştım
Yok, olan sendeki yokluğu aşkla yoğurdum seni aşkla anladım
Ne kadar anlamsız olsa da bakışların sabırla ben sana dayandım
Ben pes etmem gerekirken sen aşka değer vermedin anladım
Zamanla bu yaram iyileşir bakarsın birden acısı birden bire geçer
 
Kanayan yaram bırak azsın elleme senin ihanetin gibi azmaz
Seven bu kadar sevince insan sevdiğine boş mezarı kazmaz
Mevla’m bilirim kuluna bu kadar ağır bir yükü tek taşıtmaz
Yükü beraber taşıyacaktın sen kaçtın Mevla’m yüzüne bakmaz
Zamanla bu yaram iyileşir bakarsın birden acısı birden bire geçer
 
Âşık Gülveren’im kaderimde varsa ayrılık Mevla ancak bozar
Bozulmazsa razı olurum Mevla halden bilir derim ona ben koşar
Verdiği sabırla yoluma devam ederim elbet bu gönlüm bir gün coşar
Sanmayın aşkla olmayan kullar her iki cihanda mutlu mesut yaşar
Zamanla bu yaram iyileşir bakarsın Mevla şifasın verir birden bire geçer
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren