Ben göz açmam hâbdan bîdârdır gönlümdeki

Ben göz açmam hâbdan bîdârdır gönlümdeki

Ben göz açmam hâbdan bîdârdır gönlümdeki

Gerçi ben mestem velî huşyârdır gönlümdeki

Nâr-ı duzahdan bu âteşle ne bâkim var benim

Aşk derler bir söyünmez nârdır gönlümdeki

Himmet-i pîrân ile sürdüm çıkardım gayrı hep

Yalınız nakş-ı hayâl-i yârdır gönlümdeki

Cümleten âlemde kat’-ı ârzû etdim fakat

Ârzû-yı rü’yet-i dîdârdır gönlümdeki

Etdim ikrâr âlem-i ervâhda rûz-ı ezel

Şimdi el-ân dahi ol ikrârdır gönlümdeki

Sübha ber-dest-i nedâmet her nefes sad germ ile

Hakka isyânımdan istigfârdır gönlümdeki

Künc-i halvet-hâne-i merdân-veş gâm u seher

Hây u hûy-ı na’ra-i ezkârdır gönlümdeki

Dâg-ı sînemden ne mümkin Vâsıf olsun âşikâr

Nokta-i mevhûme-i esrârdır gönlümdeki

                                                                           (G. 134)

 Enderunlu Vasıf