Cemâlin câmiî en-nûr kâşını mihrâb sandım ben
Sücûd ettim yüzüne bakmağa senden utandım ben
Fakat anlım delidi secdeden kalktım usandım ben
Sana sermâye-i iman ile küfrü kazandım ben
Şârab-ı aşkını su zannedüp içtikçe kandım ben
Bana sen bir sulu şefteli ver yandıkça yandım ben
Sana ta'lim edince küfr ü iman heman dilden
Dedim müşmil geçer bu gül dikenden bu diken gülden
Çöker matem geçer mül neş'elik mülden
Gelip geçti harâret bende gitti ihtiyar elden
Şarab-ı aşkını su zannnedip içtikçe kandım ben
Bana sen bir sulu şefteli ver yandıkça yandım ben
Meğer hüsnün için Tanrı yaratmış bu ekvânı
Bu ezmânı zemini âsumânı çarh-ı meydanı
Geçirmiş zaptına câri cinâna hükmü fermânı
Bir iştir ki bilinmez başa geldi geçti Seyrânî
Şarab-ı aşkını su zannnedip içtikçe kandım ben
Bana sen bir sulu şefteli ver yandıkça yandım ben
Gönderen : Salih Özel’e ( Evreni’ye) teşekkürlerimizle
Mustafa İslamoğlu, Seyrani Araştırması, Düşün Yayıncılık, İst. 2013
0
0
Yorum Yapmak için Kayıt Olun veya Giriş Yapın