Dergehinde ol şehüñ ma˘lûm olaydum kâşkî
Hıdmetinde ˘âkıbet mahdûm olaydum kâşkî
Vasl-ı cânânı müyesser kılmaz imiş çün felek
Bu belâ-keş cândan mahrûm olaydum kâşkî
Gülsitânında çün ezhâr olmadum ben dostuñ
Bûstânında piyâz u sûm olaydum kâşkî
Ol sanem yazdukda ˘uşşâkın vefâ mektûbına
Ben siyeh-kârı dahi merkûm olaydum kâşkî
Ka˘be kûyında habîbimüñ tavâf idenlerüñ
Ayagı altında toprak kum olaydum kâşkî
.
Göyünince kahr-ı agyâr ile dil micmer gibi
Cevr-i yâr ile yanaydum mûm olaydum kâşkî
Biñ ˘azâb ile geçince bir nefes cânâ yine
Cânı teslîm eyleyüp merhûm olaydum kâşkî
Ta˘n-ı nâdândan sen ey zâhid yüri kıl ihtirâz
Haşre dek ben ˘aşk ile mezmûm olaydum kâşkî
İtleriyle hem-dem olaydum i Mihrî dâˇimâ
Dergehinde ol şehüñ ma˘lûm olaydum kâşkî
(Arslan2007: 312-313)
LÜTFİ ALICI, Mihrî Hâtûn ve Redd-i Matla‘ Gazelleri, Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi 2, İstanbul 2009, 1-18.